metin
14-05-2006, 17:17
NE BEKLEMELİYİZ?
İşte vakit geldi,çattı üniversite sınavı ve karneler bekleniyor.Hiç karşımızdaki öğrenci,öğretmen,veli gözüyle olaylara bakmayı biliyor muyuz?Bence hayır nedenini düşünüyorum da karşımızda ki kim olursa olsun kendi hayallerimizi yüklediğimizin farkına varmıyoruz.
Öğretmensek öğrencinin gözüyle bakmayı başarabiliyor muyuz?Veli isek sadece öğrencimizi başkalarıyla yarışan şartlarımız ne olursa olsun beklentilerine bakmadan başarılı olmasını sonuç gibi görüyoruz.Acaba öğrencimize başarısında aferin derken,başarısızlığında neden bu sonuç oldu diyor muyuz? Sadece suçlu çocuktur,ve Anne-Baba her şeyi yapar ama çocuk okumaz.Haylazdır,ders dinlemez.Peki soruyorum suç sadece çocukta mı?hiç şartları düşündük mü?karşımızda ki insan. Velilerin hatalarından biri çocuklarını başkalarıyla karşılaştırırlar komşunun çocuğu şunu almış ya sen ne yaptın diye başlayan cümleler sanki olumlu etki yapacak diye bakarız.Yanlış eğer başarı isteniyorsa çocuğunun özellikleri ve sınırı bilindiği sürece daha mantıklı olunur.Çocuğum doktor olacak,ya çocuğun yetenekleri nerde kaldı.Bilgi sınırı .Çocuklar bizim hayallerimizi gerçekleştiren makine değildir,onlar da kendine has dünyası olan ve ders,sınavlarda kaç matematik,Türkçe yapan varlık olarak görmek hatadır.Bunları söylerken ölçülü olmaktan asla vazgeçmiyorum.Çocuğa emek veriyorsak aylak aylak gezmesini hoş karşılanmaması gerektiğine inanıyorum.Herkes ama herkes işini yapmalı ne az ne fazla.Bazı hatalar olacaktır,olmalıda .Bizi doğruya götüren hataların olduğu sayısı az veya çok varlığını inkar edemeyiz.Bilgisayara bile kapasitesinin üstünde program atın çöker ya insan ne yapar.Mantıklı olan şu başarısızlık tek taraflı değildir.Herkes kendi adına oturup düşünmedikçe sorunlar yumağında yaşar dururuz ve çözüm üretmemiz çok zor olacaktır.Başarı inişli çıkışlı bir yolsa şartlar içinde olanları sağlıklı olarak değerlendirirsek herkes daha üst seviyeye çıkacaktır.
Üniversite sınavları geldi çattı, karneler alınıyor.Başarısızlık son değil bir sonraki seneye hatalar bulunarak daha güçlü olarak geriye dönülebileceğine kendimden örnek vermek gerekirse dördüncü girişimde kazandım.İyi ki kazanmışım hayata daha sağlam bir bakış açısıyla bakarak kendimi geliştirme fırsatı buldum.Kayıp gibi görünen olaylar hiç ummadığımız zamanlarda kazanç olarak karşınıza çıktığını gördüğünüz zaman teşekkür bile edeceksiniz.Çünkü bir hatayı diğer insanlar yaparken sizler sonunu önceden biliyor olacaksınız.Bu size artı olarak geri dönecektir.
Hayat sınavları devam edecektir. Bunun için doğrulara ulaşmak için hep mücadele edeceğiz, ister öğretmen olun,ister öğrenci,ister veli kim olursanız olun başarının sınırı sizin,bizim çalışmamız kadar olacaktır.Başarısızlık mı? O da olacaktır. Asıl olan her yere yığıldığımızda daha güçlü hayata ve mücadeleye sarılmak olacaktır.
Dünden daha güçlü olarak yarına ulaşmak dileğiyle. Başarılarda buluşmak dileğiyle
Bir başka yazıda buluşmak ümidiyle
Umurhan ATASOY
Sosyolog-Yazar
Öneri ve sorularınız için umurhanata@mynet.com
İşte vakit geldi,çattı üniversite sınavı ve karneler bekleniyor.Hiç karşımızdaki öğrenci,öğretmen,veli gözüyle olaylara bakmayı biliyor muyuz?Bence hayır nedenini düşünüyorum da karşımızda ki kim olursa olsun kendi hayallerimizi yüklediğimizin farkına varmıyoruz.
Öğretmensek öğrencinin gözüyle bakmayı başarabiliyor muyuz?Veli isek sadece öğrencimizi başkalarıyla yarışan şartlarımız ne olursa olsun beklentilerine bakmadan başarılı olmasını sonuç gibi görüyoruz.Acaba öğrencimize başarısında aferin derken,başarısızlığında neden bu sonuç oldu diyor muyuz? Sadece suçlu çocuktur,ve Anne-Baba her şeyi yapar ama çocuk okumaz.Haylazdır,ders dinlemez.Peki soruyorum suç sadece çocukta mı?hiç şartları düşündük mü?karşımızda ki insan. Velilerin hatalarından biri çocuklarını başkalarıyla karşılaştırırlar komşunun çocuğu şunu almış ya sen ne yaptın diye başlayan cümleler sanki olumlu etki yapacak diye bakarız.Yanlış eğer başarı isteniyorsa çocuğunun özellikleri ve sınırı bilindiği sürece daha mantıklı olunur.Çocuğum doktor olacak,ya çocuğun yetenekleri nerde kaldı.Bilgi sınırı .Çocuklar bizim hayallerimizi gerçekleştiren makine değildir,onlar da kendine has dünyası olan ve ders,sınavlarda kaç matematik,Türkçe yapan varlık olarak görmek hatadır.Bunları söylerken ölçülü olmaktan asla vazgeçmiyorum.Çocuğa emek veriyorsak aylak aylak gezmesini hoş karşılanmaması gerektiğine inanıyorum.Herkes ama herkes işini yapmalı ne az ne fazla.Bazı hatalar olacaktır,olmalıda .Bizi doğruya götüren hataların olduğu sayısı az veya çok varlığını inkar edemeyiz.Bilgisayara bile kapasitesinin üstünde program atın çöker ya insan ne yapar.Mantıklı olan şu başarısızlık tek taraflı değildir.Herkes kendi adına oturup düşünmedikçe sorunlar yumağında yaşar dururuz ve çözüm üretmemiz çok zor olacaktır.Başarı inişli çıkışlı bir yolsa şartlar içinde olanları sağlıklı olarak değerlendirirsek herkes daha üst seviyeye çıkacaktır.
Üniversite sınavları geldi çattı, karneler alınıyor.Başarısızlık son değil bir sonraki seneye hatalar bulunarak daha güçlü olarak geriye dönülebileceğine kendimden örnek vermek gerekirse dördüncü girişimde kazandım.İyi ki kazanmışım hayata daha sağlam bir bakış açısıyla bakarak kendimi geliştirme fırsatı buldum.Kayıp gibi görünen olaylar hiç ummadığımız zamanlarda kazanç olarak karşınıza çıktığını gördüğünüz zaman teşekkür bile edeceksiniz.Çünkü bir hatayı diğer insanlar yaparken sizler sonunu önceden biliyor olacaksınız.Bu size artı olarak geri dönecektir.
Hayat sınavları devam edecektir. Bunun için doğrulara ulaşmak için hep mücadele edeceğiz, ister öğretmen olun,ister öğrenci,ister veli kim olursanız olun başarının sınırı sizin,bizim çalışmamız kadar olacaktır.Başarısızlık mı? O da olacaktır. Asıl olan her yere yığıldığımızda daha güçlü hayata ve mücadeleye sarılmak olacaktır.
Dünden daha güçlü olarak yarına ulaşmak dileğiyle. Başarılarda buluşmak dileğiyle
Bir başka yazıda buluşmak ümidiyle
Umurhan ATASOY
Sosyolog-Yazar
Öneri ve sorularınız için umurhanata@mynet.com