Niyazi
28-08-2007, 00:17
1. Parçası (İçinde) olma:
· Sınıf problemlerine yol açacak sözel ve sözel olmayan davranışların (dikkatsizlik, sıkıntı gibi) farkında olur.
· Öğrenci davranış ve tepkilerine dikkat ederken sınıfın normal düzenini koruyabilir.
· Sınıfta ve bireylerde neler olup bittiğini hisseder.
· Öğrencilerden geri bildirim olarak uygun müdahâle ve uyarlamalarda bulunur.
· “Akıllı”, öğretimin, öğrenmenin, öğretilen konunun ne olduğunu, insanları ve öğrencileri bilir ve bu bilgiyi sınıfın düzenini sağlamada kullanılır.
· Duygulara önem verilebilir; öğrencileri önemser ve bunu da hareketlerin ve sözlerin yardımıyla gösterebilir.
· Öğrencileri olumlu yorumlarla destekler, böylece de onları öğrenme işleminin içine doğru çeker.
· Espiri yapar, istekli anlatır.
· Öğrencilerle hem bireysel hem de grup açısından yakın ilişkiler kurduğu için soruları ve yorumları yeniden ifade edebilir.
· Konu alanındaki yeni gelişmeleri takip eder.
· Konu alanındaki yeni gelişmeleri takip eder.
· Amaçlı hareket eder; hareketlerini ve hızını sınıf hareketlerine göre ayarlayabilir (oturmak, kalkmak veya yürümek gibi).
· Okul çevresinde ne olup bittiğinden haberdar. Çevreden veya öğretilen öğrencilerin mevcut ilgilerinden örnekler seçer.
· Okul, çevre, bölüm ve öğrencilerin tarihini ve özgeçmişini inceler.
· Diğer öğretmenler ve çevredekilerle iletişim kurar; meslektaşlarının en iyi becerilerinden yararlanmaya çalışır.
2. Hakim (yönetici) olma imajı:
· İlgi çekici anlatımlarda bulunur, öğrencinin ilgisini çeker.
· Tartışmayı akıllıca yönetir; kolaylaştırıcıdır.
· Davranışlarında ciddidir!
· Ne olup bittiğinin üzerinde durur. Öğrenci davranış ve tepkilerini tahmin eder.
· Öğrenci ihtiyaçlarının bilincindedir; tepki göstermeden önce hislerini kontrol eder.
· Amaçlı hareket eder; sözsüz iletişim kurabilir.
· Soru ve yorumlara sözel olduğu kadar sözsüz de tepki gösterir.
· Herkesin rahatça duyabileceği, fakat rahatsız etmeyen bir ses tonuyla konuşur.
· Anlaşılır yönerge ve kelimeler kullanılır. Hedefler açıkça görünebilir.
· Öğrenci isimlerini bilir ve kullanır.
· Gerektiğinde espri yapar.
· Sınıf içerisinde olan önceki olay ve yorumları hatırlar ve bunlara atıfta bulunur.
· Mantıklı düşünür ve iletişim kurar.
· Gerekli araç-gereçleri hazır durumda bulundurur.
· Sınıfta ve bireylerde neler olup bittiğini hisseder.
· Dostçadır; ama belirli sınırları vardır.
· Sınıfta ve lâboratuvarda uygun kontrol ve organizasyon düzeyi vardır.
· Öğrencilerine başarılı olmaları konusunda güvenir.
· Öğretim işinde ciddidir. Kendini sevilen, değerli ve işini iyi yapan biri olarak görür.
· Amaç ve başarılarda grup mesuliyetini teşvik eder.
· Öğrencilerin tecrübelerinden yararlanır.
· Hatalarını ve eleştirilerini dikkate alır.
3. Öğrenci Merkezli Olma
· Daha faydalı olabilmek için her öğrenci hakkında bilgi sahibi olmak ister.
· Öğrencilerle kişisel bir şeyler paylaşır; İki – yönlü bir ilişki oluştururlar.
· Ünite ve günlük ders planları öğrencinin mevcut ve gelecekteki ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde hazırlanmıştır.
· Öğrencilerin sınıf, ders ve problem çözme ve öğrendiklerini uygulama becerileri kazandırmaya çalışır.
· Her bir öğrenciyi tek tek tanımaya çalışır. Okul faaliyetlerine katılır; öğrencilerle etkileşimde bulunur.
· Zaman zaman öğrencilere öğrenme sürecini yönlendirme ve kontrol etme fırsatı verir
· Öğrencilerin sahip oldukları iyi özellikleri keşfeder ve dikkatleri bu özellikleri çeker.
· Bilgilerin uygulamasını teşvik eder.
Kaynak: Her Yönüyle Öğretmen Olabilme / MEB Hizmetiçi Eğitim Dairesi Başkanlığı / Dr.Halil İbrahim Yalın, Dr.Lowell Hedges, Dr. Servet Özdemir.
· Sınıf problemlerine yol açacak sözel ve sözel olmayan davranışların (dikkatsizlik, sıkıntı gibi) farkında olur.
· Öğrenci davranış ve tepkilerine dikkat ederken sınıfın normal düzenini koruyabilir.
· Sınıfta ve bireylerde neler olup bittiğini hisseder.
· Öğrencilerden geri bildirim olarak uygun müdahâle ve uyarlamalarda bulunur.
· “Akıllı”, öğretimin, öğrenmenin, öğretilen konunun ne olduğunu, insanları ve öğrencileri bilir ve bu bilgiyi sınıfın düzenini sağlamada kullanılır.
· Duygulara önem verilebilir; öğrencileri önemser ve bunu da hareketlerin ve sözlerin yardımıyla gösterebilir.
· Öğrencileri olumlu yorumlarla destekler, böylece de onları öğrenme işleminin içine doğru çeker.
· Espiri yapar, istekli anlatır.
· Öğrencilerle hem bireysel hem de grup açısından yakın ilişkiler kurduğu için soruları ve yorumları yeniden ifade edebilir.
· Konu alanındaki yeni gelişmeleri takip eder.
· Konu alanındaki yeni gelişmeleri takip eder.
· Amaçlı hareket eder; hareketlerini ve hızını sınıf hareketlerine göre ayarlayabilir (oturmak, kalkmak veya yürümek gibi).
· Okul çevresinde ne olup bittiğinden haberdar. Çevreden veya öğretilen öğrencilerin mevcut ilgilerinden örnekler seçer.
· Okul, çevre, bölüm ve öğrencilerin tarihini ve özgeçmişini inceler.
· Diğer öğretmenler ve çevredekilerle iletişim kurar; meslektaşlarının en iyi becerilerinden yararlanmaya çalışır.
2. Hakim (yönetici) olma imajı:
· İlgi çekici anlatımlarda bulunur, öğrencinin ilgisini çeker.
· Tartışmayı akıllıca yönetir; kolaylaştırıcıdır.
· Davranışlarında ciddidir!
· Ne olup bittiğinin üzerinde durur. Öğrenci davranış ve tepkilerini tahmin eder.
· Öğrenci ihtiyaçlarının bilincindedir; tepki göstermeden önce hislerini kontrol eder.
· Amaçlı hareket eder; sözsüz iletişim kurabilir.
· Soru ve yorumlara sözel olduğu kadar sözsüz de tepki gösterir.
· Herkesin rahatça duyabileceği, fakat rahatsız etmeyen bir ses tonuyla konuşur.
· Anlaşılır yönerge ve kelimeler kullanılır. Hedefler açıkça görünebilir.
· Öğrenci isimlerini bilir ve kullanır.
· Gerektiğinde espri yapar.
· Sınıf içerisinde olan önceki olay ve yorumları hatırlar ve bunlara atıfta bulunur.
· Mantıklı düşünür ve iletişim kurar.
· Gerekli araç-gereçleri hazır durumda bulundurur.
· Sınıfta ve bireylerde neler olup bittiğini hisseder.
· Dostçadır; ama belirli sınırları vardır.
· Sınıfta ve lâboratuvarda uygun kontrol ve organizasyon düzeyi vardır.
· Öğrencilerine başarılı olmaları konusunda güvenir.
· Öğretim işinde ciddidir. Kendini sevilen, değerli ve işini iyi yapan biri olarak görür.
· Amaç ve başarılarda grup mesuliyetini teşvik eder.
· Öğrencilerin tecrübelerinden yararlanır.
· Hatalarını ve eleştirilerini dikkate alır.
3. Öğrenci Merkezli Olma
· Daha faydalı olabilmek için her öğrenci hakkında bilgi sahibi olmak ister.
· Öğrencilerle kişisel bir şeyler paylaşır; İki – yönlü bir ilişki oluştururlar.
· Ünite ve günlük ders planları öğrencinin mevcut ve gelecekteki ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde hazırlanmıştır.
· Öğrencilerin sınıf, ders ve problem çözme ve öğrendiklerini uygulama becerileri kazandırmaya çalışır.
· Her bir öğrenciyi tek tek tanımaya çalışır. Okul faaliyetlerine katılır; öğrencilerle etkileşimde bulunur.
· Zaman zaman öğrencilere öğrenme sürecini yönlendirme ve kontrol etme fırsatı verir
· Öğrencilerin sahip oldukları iyi özellikleri keşfeder ve dikkatleri bu özellikleri çeker.
· Bilgilerin uygulamasını teşvik eder.
Kaynak: Her Yönüyle Öğretmen Olabilme / MEB Hizmetiçi Eğitim Dairesi Başkanlığı / Dr.Halil İbrahim Yalın, Dr.Lowell Hedges, Dr. Servet Özdemir.